Pokazywanie postów oznaczonych etykietą chustomania. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą chustomania. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 19 stycznia 2015

Ehh.. te chusty.. kilka słów o Didymosie :P


Kiedy rozpoczęłam swoją przygodę z chustą nigdy nie sądziłam, że będę się "jarać" jakąś tam szmatą i ogarnie mnie szał zakupowy.. przecież tak naprawdę do motania potrzebna jest jedna dobra chusta.. wystarczy dobrze przemyśleć zakup, wybrać odpowiedni splot, materiał i długość i po sprawie.. można cieszyć się bliskością, jak długo obydwoje z Robaczkiem będziemy tego potrzebowali.. 

A jednak.. trafiło mnie.. i stwierdzam, że jak większość kobiet - uwielbiam zakupy.. 

Ale od początku.. Odkąd poznałam Pawie Didymosa - była to moja prawdziwa miłość - bardzo chciałam je mieć.. niekoniecznie zielone.. bo tak naprawdę zauroczyłam się Pawiami czarnymi..




No ale.. Pawie były od początku dla mnie nieosiągalne.. po pierwsze niedostępność, po drugie cena.. a po trzecie rozsądek.. po co mi chusta żakardowa, jak mam swojego pasiaka i w zupełności wystarcza..
Troszkę się jednak zmieniło, jak tylko zostałam doradcą.. 

No tak.. ktoś pomyśli - odbiło babie.. nie dość, że szkoliła się jak uczyć innych motać dziecko w szmacie, to jeszcze palma odbiła i chce wydać kilka stów za cztery metry bawełny.. No, ale przecież do nauki potrzeba kilka chust, no i wypada też w czymś ładnym motać Robaczka, co by zachęcić innych :P To też kupiłam kilka odpowiednich do nauki i postanowiłam, że za pierwsze zarobione pieniążki za doradztwo kupię sobie jakiś ładny żakardzik, co by swego Królewicza nosić "po królewsku". Wybór padł wtedy na Gekony..



Spokojnie więc czekałam i liczyłam grosz do grosza, co by uzbierać odpowiednią kwotę..
Skąd więc Pawie i do tego Petrol? Hmm.. okazja! Dziwnym trafem znalazłam ogłoszenie, że ktoś chce sprzedać.. a że sentyment pozostał nie było istotne jaki kolor i że uzbierana kwota niestety jest zdecydowanie za niska, ważne, że to Pawie! Cóż było robić? Wiadomo - KUPIĆ!

No to przyfrunęły do mnie.. cieszyłam się jak dziecko.
Już samo otwarcie pudełka mile mnie zaskoczyło.. Pawie śliczne, ładniejsze niż na zdjęciach, nawet mój Wielbuond stwierdził, że są ładne.. a to już naprawdę duży plus. Kolejny krok - wyjęcie.. pierwszy dotyk - Ooooo.. jakie miękkie, lejące, choć nie tak gładkie w dotyku.. zupełnie inne niż te chusty, które miałam dotychczas.. Mimo, że podobno raz tylko użyto chusty na prezentacji, to przy pierwszym kontakcie ma się wrażenie, że jest dobrze złamana..
Chusta sprawia wrażenie mięsistej i mocnej, a jednocześnie delikatnej i przewiewnej.. zauważyłam, że w porównaniu z innymi moimi chustami przebijają przez nią promienie słoneczne..
Dociąga się bardzo dobrze i jest niesamowicie nośna :) jak na dźwiganie dziesięciokilogramowego Dzieciaczka dla mnie bomba.. 

Jedynym minusem jest dla mnie fakt, że Pawie są niestety węższe od moich dotychczasowych chust, oczywiście absolutnie to nie wpływa, w moim odczuciu, na samo noszenie czy motanie.. osobiście jednak wolę szersze chusty.. może to tylko kwestia przyzwyczajenia.. Kolejny minus, szczególnie dla tych, co wolą różniące się krawędzie.. niestety Pawie tego nie posiadają.. co troszkę utrudniać może rozpoznanie która krawędź jest która.. 

Ale w ogólnym odczuciu warte swojej ceny..


poniedziałek, 24 listopada 2014

Dlaczego chustomaniaczka?

Artwork by Katie m. Berggren, http://www.KmBerggren.com

Chustomaniaczka wzięła się stąd, że ZWARIOWAŁAM na punkcie chust.. a właściwie chustonoszenia!
Chustomania ogarnęła mnie jeszcze zanim mój Pierworodny się wykluł.. ale był już małym Robaczkiem, który postanowił zamieszkać w moim brzuszku :P

Przyznam się, że początkowo kierowały mną czysto egoistyczne pobudki.. Wydawało mi się, że jest to niezwykle wygodne.. bez zbędnego targania się z wózkiem np. do sklepu, gdzie nie wiadomo czego się złapać: czy to wózka z dzieckiem, wózka na zakupy, a może produktów, które właśnie inni próbują zabrać mi sprzed nosa.. poza tym często sklepy są niedostosowane do poruszania się po nich z wózkiem (a najdziwniejsze jest to, że sklepy z asortymentem dziecięcym mają z tym problem). Poza tym chusta miała mi tylko służyć na krótkie wyjścia typu przejście z domu do samochodu. 
I z tym założeniem czekałam cierpliwie jak mój Robaczek zechce w końcu wyjść. Jak wreszcie zdecydował się nas zaszczycić swoją obecnością po drugiej stronie brzucha, wszystko się zmieniło.. całe dotychczasowe założenia szlag jasny trafił :(.. zresztą pewnie większość mam zgodzi się ze mną, że to, co się ustaliło w czasie ciąży, nijak ma się do rzeczywistości. 

Są dwa powody, które spowodowały, że chusta stała się naszym towarzyszem praktycznie każdego dnia. O pierwszym opowiem innym razem, jak to mój Robaczek stał się moim małym cudem. Drugi powód również stricte powiązany z Robaczkiem, a właściwie z tym, że jest on high need baby. Te mamy, które mają w domu takiego Hajnidka wiedzą o czym mówię, a dla tych, które nie wiedzą powiem tylko tyle, że jest to Dziecię zdecydowanie o wysokich potrzebach. Jest nieodkładalne, czyli "noś mnie bez przerwy; mów do mnie; pokazuj; usypiaj bujając, tańcząc, skacząc na piłce; a jak już zasnę, nie waż się odłożyć, bo od razu się obudzę". Dziecina jest wisząca na cycusiu przez właściwie całą noc, a łóżeczko to paszcza lwa i jeśli tylko się w nim znajdzie wrzeszczy wręcz niemiłosiernie jakby ze skóry obdzierali biedne dziecko. To tak w skrócie. 

Nie pytając nas o zdanie Robaczek sam zdecydował, że chusta będzie niezbędnym akcesorium w naszym domu, właściwie wykorzystywanym codziennie. Dziś nie wyobrażam sobie, aby mogło być inaczej. Na tyle ześwirowałam na punkcie chustonoszenia, że postanowiłam innych tym wariactwem zarazić stąd postanowienie pójścia na kurs Doradcy Noszenia ClauWi®. Później pojawiła się myśl o stworzeniu strony/bloga o tej tematyce. I nawet jeśli nie spotka się ona z jakimkolwiek odzewem, to chociaż dla własnej satysfakcji wyleję swoje myśli tutaj..